Gra Impostor: zasady, na czym polega i hasła

Na czym polega Impostor

Impostor to towarzyska gra w blef i skojarzenia dla co najmniej trzech osób. Wszyscy gracze oprócz jednego dostają to samo tajne słowo, czyli hasło. Ten jeden, impostor, hasła nie zna i musi udawać, że zna. Po kolei każdy mówi jedno skojarzenie z hasłem, potem grupa dyskutuje i głosuje. Jeśli większość wskaże impostora, wygrywa reszta. Jeśli nie, wygrywa impostor.

Najczęściej gra się przy jednym telefonie, który krąży z rąk do rąk. Hasło i role losują darmowe aplikacje i strony, ale wystarczą też karteczki i długopis.

Zasady krok po kroku

Ustalcie liczbę impostorów. Przy trzech, czterech czy pięciu osobach wystarczy jeden. W większej grupie można dać dwóch, wtedy gra nie kończy się tak szybko.
Rozdajcie role w tajemnicy. Każdy po kolei patrzy na telefon tak, żeby nikt inny nie widział ekranu. Reszta graczy widzi hasło, impostor tylko informację, że jest impostorem. Bez telefonu: jedna osoba, która w tej rundzie nie gra, pisze hasło na wszystkich karteczkach oprócz jednej, a na tej jednej słowo „impostor”. Potem każdy losuje swoją karteczkę.
Runda skojarzeń. Po kolei, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, każdy mówi jedno słowo albo krótkie skojarzenie z hasłem. Często robi się dwie albo trzy takie rundy.
Dyskusja. Tu jest najwięcej śmiechu. Kto się zawahał? Czyje skojarzenie było dziwnie ogólne? Kto tylko powtarzał po innych?
Głosowanie. Na „trzy” wszyscy jednocześnie wskazują palcem osobę, którą podejrzewają. Jeśli większość trafi, wygrywa grupa. Jeśli głosy się rozłożą albo padną na niewinnego, wygrywa impostor.
Ostatnia szansa. To popularna zasada domowa: złapany impostor może się jeszcze uratować, jeśli zgadnie hasło.

Przykładowa runda przy rodzinnym stole

Grają Ola, babcia Basia, wujek Marek i Kuba. Hasło to choinka, a impostorem jest Kuba. Nie wie o tym nikt poza nim.

Ola zaczyna i mówi „igły”. Kuba jest drugi i słyszał tylko to jedno słowo. Myśli o jeżu, o szyciu, o lesie, więc rzuca ostrożne „kłujące”. Babcia mówi „bombki”, wujek Marek „pachnie”. W dyskusji wszyscy patrzą na Kubę: „kłujące” pasuje do igieł, ale do bombek już nie bardzo. Głosowanie jest jednogłośne.

Tylko że w tym domu gra się z ostatnią szansą. Igły, bombki, zapach… „Choinka?” Kuba ratuje się w ostatniej chwili i wygrywa, a cały stół od razu chce następnej rundy.

Najważniejsza rada: skojarzenie w dobrej temperaturze

W Impostorze najważniejsze jest wyczucie odległości. Skojarzenie za dalekie sprawia, że to ty wyglądasz podejrzanie. Skojarzenie za bliskie podaje hasło impostorowi na tacy. Najlepsze są słowa ze środka: swoi od razu wiedzą, o co chodzi, a obcy może się tylko domyślać.

Dobrze to widać, kiedy każdemu skojarzeniu przypisze się temperaturę, jak w zabawie w ciepło-zimno. Oto propozycje do hasła choinka (stopnie są tylko przykładem):

kapelusz4 °Clodowato: nikt nie zrozumie, wyglądasz na impostora
grudzień44 °Cletnio: pasuje, ale do wielu haseł naraz
igły62 °Cciepło: swoi zrozumieją, impostor niekoniecznie
bombki80 °Cgorąco: ryzykowne, impostor może już zgadywać
świerk92 °Cparzy: za blisko, hasło podane na tacy
choinkaTrafione!

Przy stole tę temperaturę ocenia się na oko. Jest jednak gra, w której widać ją czarno na białym. W Warmer Warmer codziennie jest jedno tajne słowo, takie samo dla wszystkich, i tym razem nie zna go nikt. Wpisujesz dowolne słowo, a gra odpowiada temperaturą: jak blisko tajnego słowa jesteś znaczeniem, od „Lodowato” aż do „Parzy”. Sto stopni to „Trafione!”. Kto lubi wyczuwać, co z czym się łączy, odnajdzie tu tę samą przyjemność, tylko w pojedynkę i przy porannej kawie.

Gra jest darmowa i działa w przeglądarce, bez aplikacji i bez rejestracji. Każdy zgaduje sam, na swoim telefonie, ale rodzina lub znajomi mogą dostać od ciebie link i zgadywać to samo słowo co ty. A jeśli bardziej kręci cię wymyślanie haseł niż zgadywanie, są grupy. Założyciel grupy wybiera tajne słowa dla rodziny lub znajomych, reszta zgaduje, a ranking grupy pokazuje, komu wystarczyło najmniej prób. Dołączenie do grupy jest darmowe, założenie własnej wymaga Premium.

Hasła do gry w Impostora

Dobre hasło zna każdy przy stole i da się z nim skojarzyć wiele różnych słów. Na początek najlepiej sprawdzają się konkretne rzeczy, miejsca i zwierzęta.

Jedzenie: pierogi, bigos, żurek, rosół, sernik, pączek, oscypek, kotlet schabowy.
W domu: kaloryfer, firanka, wycieraczka, odkurzacz, pilot, meblościanka, lodówka, wersalka.
Zwierzęta: żubr, jeż, kret, sowa, łabędź, dzik, wiewiórka, biedronka.
Miejsca: dworzec, apteka, poczta, basen, działka, targ, molo, przychodnia.
Zawody: listonosz, kominiarz, fryzjer, dentysta, strażak, sołtys, kucharz, ratownik.
Święta i zwyczaje: opłatek, karp, kolęda, Mikołaj, sylwester, pisanka, śmigus-dyngus, zajączek.
Dla najmłodszych: piłka, lody, rower, balon, zamek z piasku, huśtawka, tort, smok.

Z dziećmi i dziadkami przy jednym stole lepiej trzymać się haseł, które zna każde pokolenie. Meblościanka rozbawi babcię, smok ucieszy wnuka, a pierogi połączą wszystkich.

Warianty, kiedy znacie już podstawy

Impostor z podobnym hasłem. Impostor nie zostaje z pustymi rękami, tylko dostaje słowo bliskie prawdziwemu. Reszta ma choinkę, on jemiołę. Mówi pewnie i konkretnie, a mimo to co któreś jego skojarzenie lekko nie pasuje.

Podpowiedź dla impostora. Impostor zna kategorię, na przykład „jedzenie”. Łatwiej mu się wtopić, więc to dobry wariant dla dzieci i osób, które grają pierwszy raz.

Dwóch impostorów. W dużej grupie dwóch oszustów może się po cichu wspierać, a reszta ma dwa razy więcej do wyłapania.

Cicha runda. Pierwsze skojarzenie pokazuje się gestem albo miną, bez słów. Impostorowi jest wtedy jeszcze trudniej.

Krótko o tym, o co ludzie pytają

Ile osób potrzeba? Co najmniej trzy. Im więcej graczy, tym więcej podejrzeń i tym zabawniejsza dyskusja.

Czy impostor wie, że jest impostorem? W podstawowej wersji tak. Nie zna tylko hasła.

Czy da się grać przez internet, każdy u siebie? Impostor najlepiej działa w jednym pokoju, bo połowa zabawy to patrzenie sobie w oczy i wyłapywanie zawahań. Dlatego najczęściej gra się przy jednym telefonie, który krąży po stole.

Co, jeśli ktoś niechcący powie hasło? Najprościej uznać rundę za straconą i wylosować nowe hasło. Dlatego pierwsza zasada brzmi: ciepło, ale nie parzy.

Dalej w tym samym klimacie

Impostor to w gruncie rzeczy gra w skojarzenia z dreszczykiem. Więcej takich zabaw, od łańcuszka słów po wersję z ukrytym słowem, znajdziesz w tekście gra w skojarzenia. Jeśli szukasz pomysłów na rodzinny wieczór, zajrzyj do gier przy stole. A skąd wzięła się temperatura słów, opowiada gra w ciepło-zimno ze słowami.